بچه بودم. نمی فهمیدم. داشتم دسی دسی خودمو تباه می کردم.

فکر می کنم سوم ابتدایی بودم که به خاطر بلیط نصف قیمت استخر می خواستم عضو بسیج بشم!!!

ووووی! چه چندش آور! خدایا شکرت!

فکر می کنم اول ابتدایی بودم، معلممون منو برد پای تخته ازم پرسید (خورشید چه تاثیری در زندگی ما داره؟)

منم نه گذاشتم نه برداشتم جواب دادم (لباس هایی که می شوریم خشک می کنه!) تنها جوابم همین بود. حالا هی معلمه می گفت دیگه چه کاربردی داره هیچی دیگه یادم نمی اومد.

از همون اول هم نابغه بودم واسه خودم!

بچه بودم همه فکر می کردن من پرتقال  آبلمبو رو خیلی دوست دارم...

حالا نمی دونستن که اصولا حوصله ی پوست کندن پرتقال رو نداشتم!

دو سه سال پیش وقتی زیاد می نشستم پای آهنگای کانال pmc  و این جور کانالها، مادرم می گفت (چیه عر عر های اینا رو گوش می کنی. بزن کانال ایران بببینم مملکت چه خبره.) 

الان وضعیتی شده که اگه کانال ایران باشه، مادرم داد میزنه می گه (بزن اونور عرعر های اینا رو نشنوم. حداقل اون آهنگ ها یه خورده آدمو شاد می کنه!)

کل سال تو فکر این چند هزار تومنی که پارسال تو جیب کافشنم گذاشته بودم که سال دیگه وقتی لباسای زمستونیمو در میارم یهو پیدا کنم و خوشحال شم(!) بودم!

پ.ن: حتی چند بار هم  که به پیسی خوردم می خواستم برم پولو از توش بگیرم!

دیشب وقتی داشتم پیتزا می خوردم، یاد ده - دوازده سال پیش که تازه (پیتزا) تو ساندویچ فروشی ها مد شده بود، افتادم.

هیچ وقت اولین پیتزایی که خوردم یادم نمیره. تا یک ماه به هر کی می رسیدم می پرسیدم (تا حالا پیتزا خوردی؟!) که بعدش بگم (من پیتزا خوردم!!)

************

لایک خور، تنها حامی مینیمالست ها!

اونموقع ها که خیلی بچه بودم اندی یه آهنگ خونده بود که توش یه چیزی تو این مایه ها می گفت: (می خوام دوست دخترم تو باشی)

من فکر می کردم منظورش اینه که هر وقت خودش ازدواج کرد و بچه دار شد، اگر بچه اش دختر بود، و وقتی دخترش بزرگ شد، اندی مایل است فرد مورد نظر یکی از دوستان صمیمی این دخترش باشد!

خودمونیم، بچه بودم واسه خودم کودنی بودم ها!