یک باور غلطی که تو علم کامپیوتر وجود داره و خیلی هم همه گیره، اینه که اکثر کاربرای کامپیوتر فکر می کنن تو بازی Hearts  (یکی از gameهای ویندوز) هر چی امتیاز بیشتر بگیرن برندن در حالی که بازندن. هی می بازن و فکر میکنن چقدر بازی ِ راحتیه.

فکر میکنم همه ما تو زندگی خودمون یه همچین حالتی داریم.

اینو دارم اینجا میگم که ثبت شه بر جریده عالم دوامش.

کلاه قرمزی و اعوان و انصارش مال ما دهه شصتیهاست. فردا پس فردا دهه هشتادیا راست نشن بگن کلاه قرمزی کارتون بچگی های ما بود ها. گفته باشم.

ورزش خاصی برای تقویت تخمها سراغ ندارین؟

قصد دارم از این به بعد مسئولیتهای بیشتری به تخم هام محول کنم.

بخشی از ابلاغ: (نظر به تعهد و تجربه حضرت عالی در امور مملکتی و به موجب این ابلاغ، شما به عنوان نماینده تام الاختیار بنده در تمام امور منصوب می شوید. امید است نسبت به انجام وظایف محوله با جان و دل اقدام نمایید.)

چند روزیه دارم فکر میکنم حتی اگه ماکت خمینی رو میاوردن جای رهبر هم میذاشتن وضع مملکت تغییر چندانی نمیکرد.

شاید اصلا تو همین یه هفته به پیشرفت هایی هم می رسیدیم.

فرقی که نمیکنن با هم.

مگه چند بار تو زندگی آدم اتفاق میفته که به ایرانی بودن خودش افتخار کنه؟

تشکر میکنم از اصغر فرهادی عزیز.

نمی دونم بخاطر اینکه سلحشور به خانه سینما گفت (فاحشه خانه) دولت خانه سینما رو تعطیل کرد یا بخاطر چیز دیگه ای بود.

البته بعد از این موضوع مرادی،رئیس سازمان هدفمندسازی یارانه ها در صحن علنی مجلس به مجلس گفت (حیوان خانه) که البته دولت هنوز نتونسته مجلس رو تعطیل کنه.

به نظرم این دولت با خانه خیلی ارتباط مستحکمی داره. اصلا فکر کنم بخاطر همینه که احمدی نژاد انقدر رو (مسکن مهر) مانور میده.

کیم جونگ اون همین که به قدرت رسید کارای تبلیغیشو شروع کرد. مثلا اینکه قراره بخاطر یکصدمین سالگرد تولد کیم ایل سونگ (پدربزرگش) و هفتادمین سالگرد تولد پدر منحوسش (کیم جونگ ایل) -به قول خودش- صدها زندانی سیاسی رو آزاد کنه.

بعید میدونم این کار ایده خودش باشه ولی برام جالبه که  کسایی از بزرگان کره شمالی هستن که هنوز به فکر ارتقاء جایگاه کره شمالی در اذهان عمومی جهان هستند.

کره شمالی که می دونین وضعیتش چطوره. آدم بعضی وقتها واقعا دوست داره خدا و بهشت و جهنم وجود داشته باشه.

تازه کصخلا رو نیگا، بجای اینکه فامیلیاشون یکی باشه اسماشون یکیه.