افتادن ترس نداره. ترس از افتادن ترس داره
پی نوشت: یکی از اون سه تا خُل و چِلی که رفتن اون بالا لبه آبشار نشستن منم! + جمله محققانه بالا رو هم به اونی گفتم که ترسید بیاد پیش ما، پایین موند و عکس گرفت!
پی نوشت 2 : یک روز عالی و هیجان انگیز سمت دیلمان. از اون روزایی که هیچوقت فراموش نمیشه :)
اگر خدایی نکرده افتادن میکردی هم همینو میگفتیییییییی؟
حدسم اینه که اینوریه،اینه که سمت چپ تصویره،شمایید.اونکه نور خورده بهش
خیلی عکس زیبایی گرفتید
احسنت به چنین حرفی ....
منم بودم بالا رفتن رو انتخاب مبکردم
چنین روزهای بیاد ماندنی رو براتون ارزومندم
خیلی هیجان انگیز بود! خیلی

صدای آب وآرامش جنگل وخعلی دوس میداریم☺
آقا شما برو سقالکسار(شفت) ارامش وزیبایی اونجا حرف نداره
دوس دارم بری نظرتو بهم بگی.روزآفتابی برو
نرفتم اونجا. خودمم که بلد نیستم تنهایی برم جایی. خیلی موقعیت هم کم پیش میاد که با بچه ها بخوایم جایی بریم. ولی این جایی که گفتی یادم میمونه
اهان یادم رفت بگم اگه اهل طبیعت گردی هستی یسری جاهای دیگه م که خودم دوس میدارمم بهت معرفی میکنم.(البته اگه ماسوله ودریای کیسوم وقلعه رودخان وساحل انزلی و...که همه میرن ودیگه خعلی تکراری شده دل تورو هم زده باشه)
ماسوله قدیما رفتم. پل چوبی هم رفتم یه بار خوب بود. غروب رفته بودیم و نور چراغ برق های قدیمی روی پل چوبی واقعا حس معرکه ای بهم داد. دوست داشتم. ساحل بندرانزلی هم یه دوست خوبی داشتم که یک بار منو برد :) ولی قلعه رودخان نرفتم هنوز. به بچه ها بگم یه برنامه ای بذاریم :))
دیگه کجاها خوبه؟ معرفی کن بهم
افتادن داریم تا افتادن
بیوفتی و بتونی بلند بشی دیگه از هیچ افتادنی نمی ترسی
دوست داشتی سر بزن
پست "دی" روایت روزانه های من است
سلام.روستای سرولات(اون بالابالاهای چابکسر) خیلی دوس داشتنی وزیباست خییییییلی
جاهای دور نباشه لطفا :))
یه آدرس ایمیلی یا وبلاگی چیزی از خودت بذار برام
اها...یادم رفت.دهکده ییلاقی اولسبلنگاه(ارتفاعات ماسال)
اگه تابستون بری عاشقش میشی...